Baba

Tam 1 yıl önce bugün bu saatlerde ablama boğazım düğüm düğüm söylediğim 2 kelime ve sonrasında kalbim elimde ömrümün en uzun yoluna çıktım. 30 dk da gittiğim hastane yolu bana 30 yıl gibi gelmişti. Sanki son nefesini tutabilecekmişim gibi hızlı sür diyordum enişteme… Biz hızlı gitsek de ne mi oldu elime 5 tane kağıt sıkıştırıp babamın kimliğini elimden aldılar. Evraklara imza atıyordum ama sanki onu alıp eve götürecekmişim gibi geldi. Bir gece öncesi rüyamda beraber balkonda otururken ne kadar mutlu görmüştüm onu ama hiç de öyle olmadı. Elime 3-5 kağıt tutuşturup babamı aldılar benden. Artık babası olmayan bir kızdım.. Büyümek zorundaydım, mecburdum. Ailesinde engelli olan bilir her zaman daha büyük olmak zorundasındır, herkesden daha olgun, daha güçlü ama bu öyle birşey değil. Babanın var olmasıyla olmaması arasında kocaman bir uçurum var..