Hüzün İnsan Yorar

Hüzün İnsan Yorar

Çoook uzun zaman oldu yazmayalı. Hüzün insan yorar bilirim ama beni çok yord. Hani bir kadın susmuşsa ümitsizdir ilişki derler ya işte ben de yazmıyorsam ümitsizimdir.

Başta ki resim benim çocukluğum şuan beni mutlu eden tek resim bu. Bu yüzden burada olmasını istedim. Çocukluğumdan kalan en güzel fotoğraf belki de. Hem memleketimdeyim hem denizdeyim hem ayaklarım yere basıyor ve hayır diyebiliyorum. Neyse…

Neler mi oldu en baştan anlatayım. Benim bu hayır gelmez dediğim güneşin battığı şirket cidden battı. Öngörülerimde haklıydım bir kez daha kendime güvenmem gerektiğini öğrendim. Bildiğiniz battı. Gelirsizlikten daha doğrusu elinde olmayan kavuna dondurma koyup kavunda dondurma satmaya çalışmaktan battı. Elinde kavun yok sen içine dondurma koymak istiyorsun olmaz ki dedim ama sakalım yok ya ondan oldu bence…

Tamam işsiz kalmak hayatın sonu değil binlerce kişi terör olaylarından işsiz kaldı. Benim bir babam vardı anlatmıştım. “Vasküler Demans” hastası kendisi. Yıllarca uğraştık iyileşsin diye ama olmadı. Doktorların çoğu umudu kesti yaşıyor diye biz de ileriyi hiç düşünmek istemedik. Ne kadar uğraşsakta bu günlere geleceğimizi tahmin ediyorduk. Sonunda kimseyi tanımaz oldu ama en kötüsü artık yemeğini yutamaz oldu. Bir haftadır onunla kalkıp yatıyoruz ama ne çare ağlamaktan, dua etmekten başka birşey yapamıyoruz. Sonumuz hep aynı da insan babasını öyle görünce ağrıların en büyüğü yüreğine saplanıyor…

Babanı çaresiz görmek ve ona yardım edememek… Hani demiştim ya varsa söylemediğiniz ya da söyleyemedikleriniz söyleyin içinizde kalmasın. Ya da benim gibi hiç sarılmadıysanız sarılın onun da size sarılmasına müsade edin. Şimdi kollarına hükmedemeyen babam belki sarılmak istiyor ama bunu ne ben bilebiliyorum ne de o…

Hüzün insan yorar demem bundan. Hüznüm doldu taştı. Ama iyi haber de hiç mi olmaz diceksiniz, tabi ki var. Bu yutkunamamalar olmadan hemen önce şu çok sevdiğim koca yürekli adam evime girdi. Ailemle tanıştı. Birkaç güne de yüzüklerimizi takmaya gelecekler. Bu kadar hüznün arasında bir heyecan olsun dedim ama pek takatim kalmadı olanlardan bu yüzden de hiç heveslenemedim kendi nişanıma. Aslında ne hayallerim vardı. Neler neler aklıma koymuştum yaparım diye. Bir daha evlenemeyeceğim biliyorum ama olsun onunla bir ömür nişan töreni bana. İçimde kalanları düğüne yaparım yine mi olmadı ikinci kez nişanlanıyoruz derim kırmaz beni bilirim. En hayalinden gider tekrar alırız yaparız herşeyi…

İçimdeki çocuğu seven, onu yaşatmak için elinden gelen herşeyi yapan bu koca yürekli adam bir oyunu çok görmez bana bilirim. İçimde kalan olsun olmasın onunla aynı evde yaşayacak olmak. Kendi evimizde huzurla kalacak olmanın hayali bile yetiyor bazen bu hüzünden çıkmama. Hayaller kurup biraz olsun ayrılıyorum fani dünyadan. Hayaller hep güzeldir kurun siz de hiç çekinmeyin..

Sevgiyle kalın ☺️